Komponenty wrażliwe na wilgoć (MSL) - floor life, wygrzewanie i suche pakowanie

Data publikacji:

Rolka układów w obudowie MSL 3 otwarta w poniedziałek rano ma w hali o temperaturze do 30 °C i wilgotności do 60% równo 168 godzin, czyli tydzień. Jeśli zlecenie przesunie się o kilka dni, a rolka zostanie na regale przy linii, w piątek następnego tygodnia elementy wymagają już wygrzania przed lutowaniem. Na pierwszy rzut oka niczym się nie różnią od tych z nowej torby. Różnicę pokaże dopiero piec, a często nawet on nie: uszkodzenie od wilgoci powstaje zwykle wewnątrz obudowy.

Ten tekst opisuje, jak działa system, który ma temu zapobiegać: poziomy wrażliwości na wilgoć, suche pakowanie, licznik czasu ekspozycji i wygrzewanie. Sam mechanizm uszkodzenia i to, dlaczego inspekcja na linii go nie wykrywa, omawia artykuł o wadach montażu SMT.

Dwie normy dzielą zadanie: jedna klasyfikuje, druga mówi, co robić

IPC/JEDEC J-STD-020F (grudzień 2022) nadaje elementowi poziom wrażliwości na wilgoć (MSL) na podstawie badań kwalifikacyjnych: nasączania wilgocią, lutowania rozpływowego i oceny uszkodzeń, między innymi mikroskopią akustyczną. Mechanizm opisuje w części wprowadzającej. Ciśnienie pary wodnej w niehermetycznej obudowie gwałtownie rośnie w temperaturze lutowania, co może powodować wewnętrzną delaminację, pęknięcia, uszkodzenia połączeń drutowych, a w najcięższym przypadku pęknięcie obudowy na zewnątrz.

IPC/JEDEC J-STD-033D (kwiecień 2018) określa, jak z elementem o danym poziomie postępować: jak go pakować, przechowywać, liczyć czas ekspozycji i wygrzewać. Według listy projektów IPC rewizja E ma status zatwierdzonego projektu, ale nie została wydana, więc obowiązuje D.

Praktyczny wniosek jest prosty. Poziom MSL pochodzi od producenta elementu i jest zapisany na etykiecie torby. Za to, co dzieje się z elementem po otwarciu torby, odpowiada już montownia.

Poziom MSL to czas, który zaczyna biec po otwarciu torby

Najważniejszym parametrem jest floor life, czyli dopuszczalny czas od otwarcia suchego opakowania do lutowania, w warunkach hali produkcyjnej. Nota aplikacyjna NXP AN2265 (rewizja 3, 2023) podaje go tak:

MSL Floor life Warunki
1 bez ograniczeń ≤ 30 °C / 85% RH
2 1 rok ≤ 30 °C / 60% RH
2a 4 tygodnie ≤ 30 °C / 60% RH
3 168 godzin ≤ 30 °C / 60% RH
4 72 godziny ≤ 30 °C / 60% RH
5 48 godzin ≤ 30 °C / 60% RH
5a 24 godziny ≤ 30 °C / 60% RH
6 czas podany na etykiecie ≤ 30 °C / 60% RH

Te same wartości podaje nota TI AN-2029 (2020), a także starsza rewizja J-STD-033B.1 z 2007 roku. Tabela jest więc stabilna między rewizjami. Poziom 6 jest szczególny: element trzeba wygrzać przed każdym użyciem, a po wygrzaniu przylutować w czasie z etykiety.

Dwa szczegóły zmieniają sposób czytania tej tabeli:

  • Czas liczy się w warunkach odniesienia. Wartości dotyczą hali do 30 °C i 60% RH. W innych warunkach hali czas jest inny. Rewizja B.1 miała osobną tabelę równoważnego floor life dla temperatur od 20 do 35 °C (tabela 7-1). Hala gorętsza albo wilgotniejsza niż warunki odniesienia skraca zapas, który podaje etykieta.
  • Poziom MSL obowiązuje tylko do określonej temperatury. J-STD-020F definiuje temperaturę klasyfikacji (Tc) jako maksymalną temperaturę korpusu, przy której dostawca gwarantuje podany poziom MSL. Zależy ona od grubości i objętości obudowy. W tabeli dla stopów bezołowiowych SAC, przytaczanej przez Microchip za J-STD-020F, mała i cienka obudowa ma Tc 260 °C, a obudowa grubsza niż 2,5 mm i większa niż 350 mm³ tylko 245 °C. Profil lutowania, który przekracza Tc dużego elementu, unieważnia jego klasyfikację niezależnie od tego, jak skrupulatnie liczono czas ekspozycji.

Suche opakowanie chroni przez określony czas, a karta HIC mówi, czy nadal chroni

Elementy o poziomach 2-5a przychodzą w torbie barierowej (MBB) z pochłaniaczem wilgoci i kartą wskaźnikową wilgotności (HIC). Według J-STD-033D suche pakowanie zapewnia minimalny okres przechowywania 12 miesięcy od daty zgrzania torby. NXP podaje warunki: poniżej 40 °C i 90% RH.

Kartę odczytuje się zaraz po otwarciu torby. NXP, powołując się na J-STD-033D, wymaga wygrzania elementów, jeśli karta odczytana w 23 ± 5 °C wskazuje ponad 10% dla poziomów 2a-5a albo ponad 60% dla poziomu 2. Karty zgodne z J-STD-033D mają zwykle trzy pola: 5%, 10% i 60%. Na karcie Desco bez kobaltu instrukcja brzmi: dla poziomów 2a-5a wygrzać, jeśli pole 10% nie jest brązowe, a pole 5% jest żółte, dla poziomu 2 wygrzać, jeśli pole 60% nie jest brązowe. Kolory zależą od typu karty. Karty kobaltowe zmieniają kolor z niebieskiego na różowy, więc instrukcję trzeba czytać z samej karty, a nie z pamięci.

Dwie sytuacje psują ten system częściej niż wilgotna hala:

  • Torba otwarta tylko po to, żeby przeliczyć elementy. Licznik floor life rusza w chwili otwarcia. Rolka rozpakowana przy przyjęciu dostawy i odłożona na półkę zaczęła zużywać swój czas, zanim trafiła na linię.
  • Elementy dostarczone luzem albo w ponownie zaklejonej torbie bez nowego pochłaniacza i nowej karty. Montownia nie wie wtedy, ile czasu już zużyto. Bezpieczne założenie to traktować je jak elementy po przekroczonym floor life.

Szafa sucha zatrzymuje licznik, wygrzewanie go zeruje

J-STD-033D zawiera tabelę zasad zatrzymywania i zerowania licznika floor life (tabela 4-3). Producent modułów Hilscher, powołując się na J-STD-033D, podaje, że przechowywanie rozpakowanych elementów w szafie suchej o wilgotności do 10% RH zatrzymuje licznik. Szczegółowe warunki zerowania licznika przez dosuszanie po krótkiej ekspozycji zależą od poziomu MSL i czasu ekspozycji. W rewizji B.1 z 2007 roku było to na przykład dosuszanie przez czas pięciokrotnie dłuższy od ekspozycji dla poziomów 2-3. Treści tabeli w rewizji D nie odczytaliśmy, więc wartości trzeba wziąć z egzemplarza normy.

Pewnym sposobem zerowania licznika jest wygrzewanie. Tabela warunków zależy od temperatury, grubości obudowy i poziomu MSL. Przykład z tabeli J-STD-033C, przytaczanej przez Microchip i zgodnej z tabelą w nocie TI z 2020 roku: element MSL 3 o grubości 2,0-4,5 mm, którego floor life przekroczono o ponad 72 godziny, wymaga 48 godzin w 125 °C, 10 dni w 90 °C przy ≤ 5% RH albo 79 dni w 40 °C przy ≤ 5% RH.

Ten przykład pokazuje kompromis, na którym opiera się decyzja o wygrzewaniu:

  • Wysoka temperatura jest szybka, ale ogranicza opakowanie. TI zaznacza, że taśma, szpule i tuby to nośniki niskotemperaturowe, w których nie wolno wygrzewać elementów w temperaturze wyższej niż 40 °C. Wytrzymują to tylko tacki wysokotemperaturowe. Wygrzanie rolki w 125 °C wymaga przełożenia elementów z taśmy, a w 40 °C trwa tygodnie.
  • Każde wygrzewanie zużywa lutowność. J-STD-033D ma osobny punkt o ograniczeniach lutowności. Rewizja B.1 opisywała, że wygrzewanie może powodować utlenianie wyprowadzeń i wzrost warstwy międzymetalicznej, i ograniczała łączny czas wygrzewania w temperaturze powyżej 90 °C do 125 °C do 96 godzin, o ile dostawca nie stanowił inaczej. Wygrzewanie nie jest więc darmowym resetem, który można powtarzać bez końca.

Tabele wygrzewania zmieniały się między rewizjami. Wiersze dla cienkich obudów w nocie TI z 2020 roku różnią się od wiersza „≤ 1,4 mm" w rewizji B.1, a dla grubszych obudów wartości się pokrywają. Używanie tabeli przepisanej z instrukcji sprzed lat jest jednym z łatwiejszych do uniknięcia błędów.

Druga strona płytki i naprawa to kolejne wejścia do pieca

Klasyfikacja MSL zakłada określoną liczbę przejść przez temperaturę lutowania. Infineon podaje, że jego elementy z klasyfikacją MSL badano trzema przejściami lutowania zgodnie z J-STD-020, z uwzględnieniem lutowania dwustronnego i jednego cyklu naprawy. Element przylutowany na pierwszej stronie płytki przechodzi przez piec ponownie przy drugiej stronie. Między tymi przejściami nadal wchłania wilgoć, więc czas między stronami należy do jego budżetu ekspozycji. Rewizja B.1 mówiła wprost, że ani lutowanie, ani naprawa nie zerują licznika floor life.

Naprawa zmontowanej płytki jest osobnym zagadnieniem, bo na płytce są też elementy, których nikt nie wymienia. J-STD-033D ma osobne punkty o demontażu i ponownym montażu elementów oraz o wygrzewaniu zmontowanych płytek. W rewizji B.1 zasada brzmiała tak: przy lokalnym grzaniu żaden element na płytce nie powinien przekroczyć 200 °C, inaczej płytkę trzeba wcześniej wygrzać. Domyślna temperatura wygrzewania zmontowanej płytki wynosiła 125 °C, z wyjątkiem płytek z elementami, które takiej temperatury nie znoszą, jak diody OLED, baterie i kondensatory elektrolityczne. NXP, w nocie powołującej się na J-STD-033D, zaleca przed demontażem elementu do analizy uszkodzeń 125 °C przez 16-24 godziny, a dla płytek z elementami wrażliwymi na temperaturę 95 °C.

Praktyczna konsekwencja dla serwisu jest taka, że płytka, która przez miesiące pracowała w wilgotnym otoczeniu, wraca z wilgocią także w elementach, których naprawa nie dotyczy. Gorące powietrze przy wymianie jednego układu może uszkodzić jego sąsiadów.

Uszkodzenie od wilgoci rzadko widać, więc ocenia się procedury

J-STD-020F ocenia uszkodzenia między innymi mikroskopią akustyczną, czyli obrazowaniem ultradźwiękowym wnętrza obudowy. To badanie laboratoryjne. Na linii montażowej AOI zobaczy najwyżej pęknięcie, które wyszło na powierzchnię. Poprzednia rewizja E zastrzegała, że sama obecność delaminacji nie musi oznaczać zbliżającego się problemu niezawodności. Rewizja F nadal ma jednak kryteria delaminacji (punkt 9.2.1) jako część oceny, czy element przeszedł klasyfikację.

Skoro gotowego wyrobu nie da się sensownie przebadać pod tym kątem, skuteczność obsługi MSL ocenia się po procedurach. W audycie dostawcy EMS warto sprawdzić:

  1. Czy poziom MSL każdej pozycji BOM jest znany i zapisany w systemie, a nie odczytywany z torby dopiero przy linii.
  2. Jak liczony jest floor life każdej rolki i tacki: od którego momentu, kto zapisuje otwarcie, co dzieje się z resztką rolki po zleceniu.
  3. Jak przechowuje się otwarte elementy: szafy suche, ich wilgotność i rejestr, albo ponowne pakowanie z nowym pochłaniaczem i kartą.
  4. Czy karta HIC jest odczytywana i zapisywana przy otwarciu torby.
  5. Jak wygląda wygrzewanie: według której tabeli i rewizji, w jakich nośnikach, z ewidencją łącznego czasu wygrzewania dla każdej partii.
  6. Jak profil pieca ma się do Tc najbardziej wymagającego elementu na płytce, zwłaszcza dużych obudów, dla których Tc jest niższa niż 260 °C.

Po stronie klienta też jest coś do zrobienia. Komponenty dostarczane do montażu warto przekazywać w nienaruszonych torbach, z kartami i datą zgrzania, i nie otwierać ich przy przyjęciu w celu przeliczenia. Na liście materiałów warto oznaczyć pozycje MSL 4 i wyższe, bo ich budżet czasu liczy się w dniach, a nie w tygodniach. Taką listę razem z resztą dokumentacji opisuje tekst o dokumentacji do wyceny montażu PCBA.

Jeśli przygotowujesz produkcję z elementami o wysokim poziomie MSL albo z dużymi obudowami BGA, prześlij dokumentację do wyceny. Plan wygrzewania i kolejność lutowania stron warto omówić przed uruchomieniem montażu SMD.

Szukasz dostawcy elektroniki?

Zrób pierwszy krok, napisz lub zadzwoń i porozmawiajmy o Twoim projekcie. Napisz jakie są Twoje oczekiwania. Otrzymasz od nas bezpłatną ofertę oraz wsparcie firmy z 30 letnim doświadczeniem.

uzyskaj bezpłatną wycenę
eae elektronik montaż smt